KRACI VELIKOSRPSKE HOBOTNICE MEĐU BOŠNJACIMA

Piše: Osman Selimović

Samo je politički naivne ovih dana iznenadio izbor Maria Kordića iz HDZ-a za gradonačelnika Mostara. Naime, uprkos tome što je osvojenim mandatima potvrđeno da su Bošnjaci apsolutna većina u gradu na Neretvi, odbornici Naše stranke ( jedne od stranaka “Četvorke” među kojima glavnu riječ vodi Elmedin Konaković) su neglasanjem za kandidata SDA, omogućili HDZ-u iza koga su stale ostale hrvatske partije, da osvoji mjesto gradonačelnika Mostara. Time su hrabri mostarci, koji su odbranili svoj grad najprije od srpskog a potom i hrvatskog agresora, stavljeni pod političku vlast hrvatskih nacionalista. Da bi političko djelovanje takozvane “ Četvorke” bilo jasnije, treba dodati i to da je jedna od njih, Konakovićeva stranka “Narod i pravda” u Velikoj Kladuši ušla u koaliciju sa Liberalnom partijom osuđenog ratnog zločinca Fikreta Abdića. Time je Konaković onemogućio da se u ovoj opštini, koja je bila centar pobune i izdaje zločinca Fikreta Abdića, formira vlast sa jakom bosanskom državnom orijentacijom okupljenom oko SDA. Treba dodati i to da su na prošlim izborima u Srebrenici, simbolu bošnjačkog stradanja, predsjednik Opštinskog odbora Socijaldemokratske partije BiH (članice “Četvorke”) Bego Bektić i ostali, krali glasove za kandidata srpskog bloka partija i osvjedočenog nacionalistu Radojičića, zbog čega su uhapšeni i zbog čega će se ponoviti izbori u ovoj opštini. Ove i ovakve pojave nikako ne predstavljaju izdvojene slučajeve već su dio strategije, koja se može shvatiti tek kad se sagleda širi, regionalni kontekst.
FENOMEN “DRITAN ABAZOVIĆ”
Crna Gora je do nedavno bila lider u evropskim integracijama među zemljama zapadnog Balkana i primjer skladnog suživota i tolerancije različitih etničkih zajednica. Ovo je stanje naglo prekinuto poslije nedavnih parlamentarnih izbora, nakon kojih je smijenjena vlast okupljena oko DPS-a, a formirana neprirodna, prosrpska klero-nacionalistička Vlada. Najinteresantnije u ovom procesu je bilo to što je ključnu ulogu u formiranju te vlade imao Albanac Dritan Abazović, čiji je pokret URA dobio znatnu podršku Bošnjaka, Crnogoraca, Hrvata i Albanaca Crne Gore. Oni koji su ga glasali, koji su željeli smjenu DPS vlasti, sigurno nisu ni sanjali da će stati rame uz rame sa vojvodom Mandićem i njemu sličnima. Odmah po formiranju takve vlasti počela su divljanja srpskih nacionalista i napadi na pripadnike drugih naroda, posebno Bošnjake u Pljevljima, Beranama, Nikšiću. Vrhunac svega je odluka organa opštine Berane da jedna ulica ponese ime ratnog zločinca Ratka Mladića, jednog od najvećih bošnjačkih krvnika. A upravo su Bošnjaci velikim dijelom učestvovali u formiranju URE( akademik Šerbo Rastoder glavni je ideolog ovog pokreta), a i stranka SPP Crne Gore, koja tvrdi da je bošnjačka, nastupila je na njenoj listi. I tek ako povežemo procese koji se dešavaju u Crnoj Gori sa dešavanjima u BiH shvatićemo da se radi o strategiji. Konaković, Rastoder, Hazbija Kalač( predsjednik SPP CG) neupitno su dijelovi mreže kojom rukovodi jedan čovjek- Muamer Zukorlić.
“TKAČ” ZUKORLIĆ
Ako se postavi pitanje ko je šta dobio izgradnjom mreže uticaja Muamera Zukorlića na Bošnjake u zemljama bivše Jugoslavije, odgovor se sam po sebi nameće. To je bez sumnje Velikosrpska politika, koja živi već više od dva vijeka i koja se modifikuje po potrebama vremena. Zukorlić je preko svojih ljudi uspio da glavne protagoniste Velike Srbije u Crnoj Gori dovede na vlast, u Velikoj Kladuši preko Konakovića da uvede u vlast stranku zločinca Fikreta Abdića. Opet preko Konakovića, u Mostaru je, čineći uslugu Vučiću omogućio uspostavljanje vlasti HDZ. Naime, dobro je poznata koordinacija koju u političkom djelovanju u BiH imaju Dodik i lider HDZ Dragan Čović koji takođe uživa veliku podršku Aleksandra Vučića. Za ekstremnu hrvatsku separatističku politiku Mostar, koji nazivaju “ Stolnim gradom” ima ogroman značaj, a Velikosrpska politika je uvijek podržavala sve pokrete koji se bore za slabljenje BiH. Aktuelna vlast u Srbiji prekrečenih radikala, kao i najveći dio intelektualnih i vjerskih krugova bez sumnje nije odustao od ideje Velike Srbije, već ono što prije tridesetak godina nisu uspjeli ratom, danas pokušavaju da ostvare politikom. Danas ovaj omraženi projekat nazivaju novim imenom “Srpski svet”. Muamer Zukorlić se svojim posljednjim postupcima novom “Voždu” i protagonistima tog projekta pokazao veoma korisnim. Ljudi iz Zukorlićeve mreže iako sa vrlo malom podrškom, bili su tas na vagi pri donošenju odluka bitnih za realizaciju projekta Velike Srbije. U narednim mjesecima i godinama očekuje se bitnije angažovanje nove američke administracije u rješavanju balkanskih problema, posebno u BiH, pa će vrlo interesantno biti kakve će zadatke od “Vožda” dobijati Zukorlić, a šta će mu ovaj davati zauzvrat. Po svoj prilici Zukorlić bi se zadovoljio ulogom sandžačkog Ramzana Kadirova ( čečenskog vođe koji ima apsolutnu vlast a bespogovorno služi Putinu), dok bi modernim ideolozima Velikosrpskog projekta odgovaralo svođenje Bošnjaka Sandžaka na apolitičnu vjersku skupinu. I naravno, Zukorlić bi preko ljudi iz svoje mreže “ uskakao” kad zatreba u BiH i Crnoj Gori.